مهاجرت به آینده

صبح درست قبل از بیداری اسمت را روی گوشی دیدم پیامت را باز کردم و تمام کلمات را با صدای خودت شنیدم، کسی میگفت امروز پیام میدهی اما نه! ندادی ... تمام روز منتظر بودم، تمام روز!...

اسم این پست رو ازمهراوه وام گرفتم که توی پ.نونش مینویسه! این هفته یه جورایی همه چی آروم بود همه چی خوب بود. درسته خیلی ی ی ی ی ی ی ی خسته م ولی خستگی جذابی بود. این روزارو بیشتر از پارسال و پیارسال و سالای قبلش دوس دارم (البته از نظر کاری). امیدوارم حالا حالاها پایدار بمونه... و اما دلخوشی ها: امروز یکی "مانتی" درست کرده بود خوردیم :) انقد اسمشو تو سریال ترکیا شنیده بودم مردم از هوس و بالاخره به وصال مانتی هم رسیدم. امروز اولین لپ تاپ عمرمو خریدم. قول میدم بعدیش اپل باشه :) لنوو گرفتم، گرافیک جی فورس :دی! یعنی انقد که من به جی فورس گیر دادم خود جی فورس به خودش ا...

گاهی با نقشه های جغرافیا پاکت نامه ای درست کن و بفرست به نشانی سرزمینی که دوست دارم. یادت باشد که پاکت ها یا خالی باشند یا حاوی یک شاخه رز قرمز. خالی بودن پاکت ها نشان از این است که یاد من هستی و هنوز گاهی به گوشه های قلب تو سرک می کشم و یک شاخه رز قرمز ... تو میدانی درد از کجای زندگی ام وارد شده و به سراسرش سرک می کشد ... بابالنگ دراز رویاهای من تو در سکوت خودت، مرا از دور می بینی و من در خوابهایم می بوسمت. میدانم که این بوسه ها نشانه ی جدایی است، که مثل همیشه از تو دورم و دلتنگ... سخت می شوم. سنگ می شوم و گاهی خجالت می کشم از تمام دوران جوانی ام که هدرش می دهم. من...

فکر میکنم. به گذشتن این همه سال بهتنهایی و با قید و شرط بودنم و خسته ام... خسته شده ام از تنهایی ... از نبودنت... از این که هیچ وقت فکر من نبودی!؟! و فکر میکنم به تمام لحظاتی که احمقانه پیام می فرستادم و می دیدی و بعد هرهر میخندیدی به ریشم نه؟؟؟ خسته ام از تمام زندگی... از تمام لحظه هایی که حرام می شوند و من به خیال خودم آینده را می سازم. گور پدر آینده کنند وقتی تو نیستی... من تمام روزها را به امید توی لعنتی سپری کردم! اما هیچ وقت نبودی و من چه خیال میکردم میان این همه روز سخت که دیگر تحمل بودنشان و ادامه دادنشان را ندارم؟ اصلا خدا هست که ببیند من این پایین چه غلطی ...