به نام عشق...

dün gibi hatırlarım, zorlanmam
مانند دیروز، به یاد می آورم، سختم نیست

hiçbir zaman çıkmadın ki dünyamdan
هیچ زمانی بیرون نرفتی که از دنیام

gülüyordum bugün biraz iyiydim sanki
میخندیدم، امروز یه خرده خوب بودم مثل اینکه

yaşananlar yine birden aklıma geldi
اتفاقاتی که افتاد دوباره یهو به ذهنم اومد

senin hiç duymadığın hiç bilmediğin bir şey var
یه چیزی هست که تو اصلا نشنیدی و اصلا نفهمیدی

evet bazı sözleri söylemez insan hep saklar
بله بعضی حرف ها رو انسان نمیگه و همیشه مخفی می کنه

ama şimdi duy beni, tek sana deli biri var
اما اکنون گوش کن به من، یکی هست که فقط دیوونه ی توعه

bak hep yüzleri gülen melekler bile durgunlar
ببین حتی فرشته هایی که همیشه صورتشان خندان بود آرام و خاموش هستند

her gece hayalin hep karşımda
هر شب خیالت همیشه در مقابلمه

uyandığım anda biten bir rüya
رویایی که در لحظه بیدارشدنم تموم میشه

gülüyordum bugün biraz iyiydim sanki
میخندیدم، امروز یه خرده خوب بودم مثل اینکه

yaşananlar yine birden aklıma geldi
اتفاقاتی که افتاد دوباره یهو به ذهنم اومد

nasıl olsa bir şekilde seni görücem bir gün
هرجور شده تو رو، به یه شکلی یک روز خواهم دید

yada bitiyor nefesim sonda yine ölücem her gün
یا هم، تموم میشه نفسم در آخر و دوباره خواهم مرد هر روز

ya bir tek gün bile karşımda bir daha durma
یا حتی برای یک روز در مقابلم دیگه قرار نگیر

yada tekrar gelip söz ver bana sen burda
یا اینکه دوباره بیا و اینجا بهم قول بده تو

bu aşk adınaaaa
به نام این عشق...

یکی از اهنگهایی که امروز از کانال ترک گرفتم گوش کنم چند باری گوش دادم دیدم ای خدا یکی از اهنگای ایرانیه ریتمش... تا اینکه یاد مرتضی پاشایی افتادم و بعله!! ولی خیلی قشنگه... دیگه اینکه روزگار بر وفق مراد هست و نیست... بعضی چیزا زیادی خوب و بعضی چیزا اصلا خوب نیست...

راستشو بخوای دلم تنگ شده ولی میدونم اینجا چیزی که میخوام درست میشه... اتفاق بامزه اینه که هر مردی منو دیده از کوچکتر و بزرگتر عاشقم شدن!!! یکی ش شش سال از خودم کوچکتره و فامیلم هست متاسفانه!! اهالی اینجا به من لقب زیبای افسانه ای دادن!! چیزی که امشب که برای اولین بار تو جمعشون حاضر شدم گفتن!! تصور کن فقط؟؟؟!!!!!!

آتشفشانی در فامیل برپا شد ناگفتنی. مهم نبود البته. آتشفشان به تهران هم رسید گویا... نمی دونم اما امیدوارم همه چی درست بشه. بابامو قدری جو گرفت وقتی اخبار اینجا حال و هوای تهران و مجلسو نشون میداد که گفت پاشو الان جمع کنیم برگردیم. خدایا... خداوندا... در بین تمام دل نگرانی ها که چه خواهد شد فقط خدا را صدا کردم که حافظ تو باشد عزیز دلم.

بهرحال اینجا اینترنت برای گوشی دارم تا وای فای بگیرم و بعد کامپیوترم راحت وصل بشه. اما خب به قول مامان شدیم عین انسانهای اولیه الان!

خوابم میاد... بسی زیاد... شبت خوش خووب بخوابی نفسم.